“Nog één avondje schrijven, en dan is het klaar.”
“Echt, nu is het bijna af.”
“Dit weekend herlees ik nog even alles, dan kan het de deur uit.”
Toen ik (opnieuw) aankondigde dat mijn boek écht af was, zag ik toch wel wat vraagtekens in de ogen van mijn wederhelft.
“Maar… de deadline was toch in juni? Dat hebben we toen gevierd.”
En ja, technisch gezien klopte dat. Maar een boek schrijven, zo blijkt, is een proces met veel tussenstappen. En minstens evenveel deadlines.
Ik neem je even mee behind the scenes van het boek ‘Sh*tstorm survival guide, een praktische gids bij lastige reacties op sociale media’.
Van idee tot uitgeefplan
Een boek schrijven stond al een tijdje op mijn bucketlist. Niet super concreet, maar wel zwart-op-wit. In mijn planningstool heb ik zelfs een aparte sectie ‘boekideeën’. Sommige kregen al een titel, andere strandden in de fase van “inhoudstafel met bullets en vraagtekens”.
Tot Marthe van Kortom me in februari 2024 vroeg of ik interesse had om iets te schrijven voor hun communicatiereeks met Uitgeverij Politeia. We zaten snel op dezelfde golflengte met ‘een boek over lastige reacties op sociale media’, een soort van vervolg en verdieping op het initiatief tegen haatspraak HierNIet.be.
Echt iets voor mij vond ik, maar ik ontdekte al snel hoe die golf van enthousiasme blijkbaar perfect hand in hand kan gaan met een stevige opstoot van imposter syndrome. (Spoiler: dat gevoel ging niet meteen weg.)
Leuke lelijke kladfase
Gelukkig klikte het snel met de mensen van Kortom en Politeia. De eerste gesprekken gingen vlot. We zaten inhoudelijk op één lijn, en het werd duidelijk dat er wel degelijk iets te vertellen viel. Over haatspraak, kritische reacties en polariserende sociale media.
We werkten samen aan de structuur van het boek, en ik begon oprecht plezier te krijgen in het proces. Vooral in die rommelige fase van de ‘ugly first draft’, waar alles mag en nog niets moet kloppen.
Zomers schrijven
De zomer van 2024 was relatief rustig qua klantenwerk. Ik kon me dus toeleggen op interviews met experts, ervaringsdeskundigen en onderzoekers, zoals onderzoekers Baldwin Van Gorp, Ina Weber, Guy De Pauw van Textgain, etc. Ze gaven het boek precies wat ik hoopte: nuance, praktijk én perspectief.
Toen alle ruwe inhoud ongeveer klaarstond, begon het wat te haperen.
Mijn hoofd zat vol opdrachten en deadlines voor klanten, maar die ene deadline – de boekdeadline – schoof ik stilletjes vooruit. Want zolang ik de definitieve teksten niet opstuurde, was het nog niet écht.
Maar ik zag ook steeds duidelijker hoeveel er nog bij kwam kijken.
Er moesten illustraties komen, een cover en de opmaak van het binnenwerk. Het boek gaat toch ook wel over wat zware thema’s: haatspraak, frustratie, polarisatie, en ik wou dat het er níét zwaar uitzag. Gelukkig kwam Astrid Vrolix van De Beeldbuis in beeld.
Met haar oog voor frisse kleuren, slimme symboliek en een grafische stijl die rust brengt, kreeg ik de meer theoretische stukken van het boek ook visueel verteld.
Ik mocht ook langskomen bij Uitgeverij Politeia in het Gentse boekenwalhalla van Borgerhoff & Lamberigts, waar ze deel van uitmaken. Daar bespraken we lettertypes, boekformaten en papiersoorten.
De laatste (min of meer) rechte lijn
De deadline was vastgelegd op 17 juni 2025. Tegen dan moest het manuscript naar de uitgever.
Alleen, had ik het schrijven van die finale versies een beetje uitgesteld. (Oké. Een beetje veel.)
Daardoor werd ook de tijd om feedback te krijgen en te verwerken vrij krap.
Terwijl iedereen genoot van warme zomeravonden met een ijsje op een terrasje, werden het bij mij vooral late avondjes van herlezen, herformuleren. En alles opnieuw in vraag stellen.
En dan toch, 2 uur voor de finale deadline, met bibberende vingers, op de verzendknop duwen.
De drukproef, de i’s, de puntjes
Maar ook dan is het nog niet klaar. Er volgde eindredactie, illustraties uitwerken, voorstellen voor het binnenwerk, en tot slot: de drukproef.
Na heel wat heen en weer gemail: de allerlaatste .def_final_v5.
Tot op het laatste uur hebben we details aangepast en puntjes op de i gezet.
Ondertussen rolt het boek van de persen.
Het kind is gebaard.
18,5 mm rugdikte. 232 pagina’s. Half september heb ik het zelf in handen.
Nooit meer, zeg ik nu.
Tot er weer zo’n ruwe inhoudstafel in mijn planner begint te knipogen natuurlijk. 😉
Wil je als eerste weten wanneer je kunt bestellen? Zet je dan op de wachtlijst. Je krijgt als eerste toegang tot gesigneerde exemplaren, extra tips en previews.
